Odyle Hams-Geerlink

ervorming
Een surrealistische schoonheid van het alledaagse.

Aan het alledaagse lopen we vaak voorbij. Het is zo gewoon dat het niet meer opvalt. De omgeving lijkt steeds hetzelfde, de voorwerpen die erin staan ook.
Als we erop letten, kunnen we de schoonheid in het alledaagse herkennen. Door schaduwen, reflecties, spiegelingen of een andere manier van kijken vallen de vervormingen van de oorspronkelijke objecten op en creëren hiermee een nieuwe werkelijkheid; deze werkelijkheid inspireert mij tot het maken van nieuwe beelden.
De schoonheid van het alledaagse kunnen zien; een onconventionele manier van het verkennen van de wereld om ons heen. Het is de ‘kunst’ iets anders te zien dan alleen dat wat we (wellicht) oppervlakkig registreren.
De beelden roepen vragen op en laten de toeschouwer z’n eigen invulling geven; men wordt uitgedaagd om een eigen werkelijkheid te verbeelden; de toeschouwer wordt geconfronteerd met de manier waarop men denkt te weten hoe de wereld in elkaar zit.
De beelden roepen verwondering op: verwondering over de onverwachte vervormingen die alledaagse objecten kunnen laten zien.

Voorwerpen die zo vertrouwd zijn dat je ze niet meer bewust ziet, krijgen door hun vervorming een nieuwe betekenis.

Ik ben onbewust altijd -en zeker gedurende mijn studie- al gegrepen door het surrealisme welke zich naast de werkelijkheid bevindt. Door conformistisch en aangeleerd denken is de gemiddelde beschouwer/toeschouwer zich niet bewust van de vormen- en kleurentaal welke zich in zijn blikveld ontvouwt. Schaduwen, spiegelingen, reflecties, ze maken dat een situatie als realiteit wordt ervaren. Alle aandacht gaat naar het hoofdonderwerp of voorwerp, maar zij kan niet bestaan zonder al die invloeden die het omgeeft. Licht dat op het voorwerp valt, tijd van de dag, gezichtshoek, transparanties, omgevingskleuren, het zijn allemaal condities die maken dat het hoofdvoorwerp alle aandacht mag ontvangen. Maar ik onderken het belang van al die condities, geef het de importantie waar het recht op heeft en geef die een plaats in de ‘schijnwerpers’.